Μικρή αναφορά του Φαίδωνα Θεοφίλου στο ζωγράφο Γιώργο Πέρρο.
Ο Γιώργος Πέρρος
είναι ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της σύγχρονης εικαστικής παράδοσης της Λέσβου,
με δυναμική καλλιτεχνική παρουσία, όχι μόνο στη Λέσβο
αλλά και στον ευρύτερο ελληνικό και ευρωπαϊκό χώρο.
Το έργο του, βρίσκεται σε μόνιμο διάλογο με την μοναδική αισθητική και τον ερωτισμό της Λεσβιακής Φύσης, που μαζί με τον ψυχισμό του ζωγράφου, τροφοδοτεί τις εμπνεύσεις του.
Το «όνειρο», ως στοιχείο υπερρεαλισμού συχνά ενσωματώνεται στην οπτική του Λέσβιου καλλιτέχνη δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για ένα «ατένισμα», ίδιο με αυτό που κάνει ο άνθρωπος όταν κοιτάζει τον ουρανό, προσδοκώντας να ανοίξει και να φανούν τα μυστικά του.
Κι αλλιώς: Τηρώντας τις επιφάνειες των έργων του, έχω την αίσθηση ότι φτιάχτηκαν για να κρύψουν κάτι, σαν τον γυμνό καρπό που βρίσκεται κάτω από τη φλούδα...
Ο έρωτας, είτε σαν θεματικό στοιχείο είτε σαν αίσθηση που διατρέχει τους πίνακές του, προσδίδει στους πίνακές του μια διαχρονική νεότητα, ίδια με αυτή των χρωμάτων του.
Ο προσανατολισμός τής Τέχνης του στην ίδια πορεία με τα λόγια της Σαπφούς:
«Την ομορφιά διακόνησα.
Τί ποιο μεγάλο θα μπορούσα;»
